calamaq

calamaq
f.
1. Calaq etmək, calaqlamaq. Yaz başı cır ağacları calamaq. – <Qoca:> Bu beş qanad, beş çubuq idi. Özüm kəsib gətirdim, caladım. S. R..
2. Bir-birilə bağlamaq, rəbt etmək, qoşmaq, yapışdırmaq. <Hatəm xan ağa:> Dörd ağacı bir-birinə calayıb, adını kürsi qoyub, Məhərrəm bəyin qırğısıtək üstünə qonub. Ə. H.. Dörd-beş çadırı bir-birinə calayıb, həyətdə meydan kimi mağar qurmuşdular. B. Bayramov. // Məc. mənada. Allah onun ömründən kəssin, calasın sizin kimi dostların ömrünə. Mol. Nəsr.. <Səlim bəy:> Heç keçən günlərdən danışma. Keçən günə gün çatmaz, calasan günü-günə. Qədim vaxt murov vədimdə görürdün ətraf bəyləri cəm olub ov binası qoyublar. Ə. H..
3. məc. Qatmaq, qarışdırmaq, qoşmaq, bağlamaq. Xahiş edirəm bu işə məni calama. – Bu yamandır ki, eşitməzkən adın; Məni sən gör kimə qoşdun, caladın? M. Müş.. <Dostum:> Eşitmişəm otaq axtarırsan, gəl səni bir xeyirli yerə calayım. M. C..
4. Bir işin arasıkəsilməzliyini, ara vermədiyini bildirir. Papirosu papirosa calamaq – ara vermədən, dalbadal papiros çəkmək. Axşam saat doqquzda Ağabala. . dayanıb papirosu papirosa calayırdı. M. C.. Sözü sözə calamaq – ara vermədən danışmaq, bir nəfəsə danışmaq. Yoldan qayıdan, yola gələn adam ümumun fikrini məşğul edən Rüxsarə barəsində sözü sözə calayır, artırır, əskildir və yaradırdı. S. R..
5. Tökmək (maye şey haqqında). Elə gün olurdu ki, ətraf kənddən gələn südü alan olmurdu. Sənin canın üçün, dəxi geri aparmaq istəmirdilər, südü yerə calayırdılar. C. M.. Tahirin üstünə elə bil qaynar su calamışdılar. M. Hüs..

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti. 2009.

Игры ⚽ Нужен реферат?

Look at other dictionaries:

  • calama — «Calamaq»dan f. is …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • aşılamaq — f. 1. tib. Bir xəstəliyin qabağını almaq, ya başlanmış xəstəliyi sağaltmaq üçün bədənə aşı maddəsi yeritmək, aşı vurmaq, peyvənd etmək. Uşaqları çiçəyə qarşı aşılamaq. Mal qaranı aşılamaq. 2. k. t. Cır ağacı peyvənd etmək, qələm etmək, calamaq.… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • peyvənd — is. <fars.> 1. k. t. Müəyyən xüsusiyyət vermək üçün bir bitki gözcük və ya saplağının başqa bitkiyə calanması; qələm, calaq. Peyvənd etmək (vurmaq) – qələm etmək, calamaq. Vurduq ağaclara biz peyvənd, calaq. M. S.. 2. tib. Hər hansı bir… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • quraşdırmaq — f. 1. Bir neçə müxtəlif parçanı bir birinə calamaq, bitişdirmək, uyuşdurmaq. // Qatmaq, birləşdirmək, calamaq, yapışdırmaq. <Səfər bəy Axunda:> . . Bulaq yanında olanların bir parça yeri var, onu gərək bulaqqarışıq şəriətin yolu ilə mənim… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • çiling — I (Quba, Şamaxı) calaq, qələm. – Biyil yüzətən tə:k çiliyim qurudu (Şamaxı) ◊ Çiling vurmağ (Quba) – calamaq, calaq vurmaq. – U ağaca ki çiling vurarduğ, unda gec düşədü bəhərə II (Zaqatala) nağara çubuğu. – Nağarıya çiling kəsir …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • hümərmax — (Şəki) ağız ağıza tikmək, calamaq (parçanı). – Gerex’ kö:neyin burasını hüməreydilər …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • puşdamax — I (Gəncə) dağıtmaq. – Əkinnərin arasındakı xəndəx’ləri puşdamıyın! II (Cəbrayıl) sınıq şüşə qabları (çaynik, boşqab və s.) – xüsusi maddə ilə yenidən calamaq, birləşdirmək. – Çaynı:n lüləyi sınmışdı, puşdadım …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • rucah — eləmax: (Qax, Yardımlı) rast gəlmək, calamaq. – Seni mağa rucah elənin öyü yıxılsın (Qax) …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • ulamağ — (Göyçay, İmişli) birləşdirmək, calamaq, əlavə etmək. – Mı:n başına ağac ulamason, çatmaz (İmişli); – Həbələ bazı olurdu, ucuna da ağac uluyurduğ (Göyçay) …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • birləşdirmək — f. 1. Yapışdırmaq, birbirinə calamaq, qovuşdurmaq, bir birinə bənd etmək. Elektrik məftillərini birləşdirmək. Sınmış hissələri lehimlə birləşdirmək. 2. Bir neçə, yaxud bir çox şeyi bir araya toplayıb bir tam halına salmaq. Müəssisələri… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”